Monthly Archives: اردیبهشت ۱۳۹۲

رسانه‌ی غم

سکوت می‌کنی؛ خودت را مشغول هزار پرونده‌ی هنوز بازمانده‌ی ذهن‌ت می‌کنی. حتی برای ذهن‌ت دل می‌سوزانی که با این سوزن‌ها چقدر آزارش می‌دهی. اما باز یک نشانه برای برگشتن به غم‌هات کافی‌ست.

می‌دانید غم رسانه‌ی عجیبی‌ست؛ با وجود این همه‌ رسانه‌ی تازه که آمدند و قبلی‌ها را در خود هضم کردند، اما غم و غصه هنوز برای خودش سلطنت دارد؛ دیده‌ای نوحه‌های اردبیلی یا ترانه‌های استانبولی یا حتی یک آهنگ از فیلمی که اصلا ندیده‌ای، بی احتیاج به کلمات چطور نفست را می‌گیرد؟ این‌ها همان سلطنت عجیب رسانه‌ی غم است.

یک وقت‌هایی هست که می‌بینی از غم نمی‌شود گریخت؛ غم چیزهایی که از تو کنده‌اند و بعد کشیده‌اند کنار. غم آزاری که می‌دانند و نمی‌دانند و به تو می‌رسانند.

تقویم را ورق می‌زنم و می‌گریزم به کارهای نکرده. بهانه هم رسانه‌ی عجیبی‌ست البته.